Alternate Text
اینجا محل تبلیغ شماست
مقالات مرتبط
۱۳۹۸/۱۰/۰۵    ۱۰:۰ کد خبر:981005078939
چرا تولید سوخت کم سولفور در داخل کشور مهم است؟

چرا تولید سوخت کم سولفور در داخل کشور مهم است؟

سازمان بین‌المللی دریانوردی(IMO) تاکنون ۵۰ کنوانسیون و پروتکل و بیش از ۱۰۰۰ کد و توصیه‌نامه در رابطه با ایمنی و امنیت دریانوردی، جلوگیری از آلودگی آب‌ها و موضوعات مرتبط دیگر را به تصویب رسانده است.

پیام دریا شماره 256 مهر و آبان 98 سال بیست و هفتم 

[ عبدالرضا محبی ] [ سرپرست دفتر تحقیق و توسعۀ فنی کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران ]

سازمان بین‌المللی دریانوردی(IMO) تاکنون ۵۰ کنوانسیون و پروتکل و بیش از ۱۰۰۰ کد و توصیه‌نامه در رابطه با ایمنی و امنیت دریانوردی، جلوگیری از آلودگی آب‌ها و موضوعات مرتبط دیگر را به تصویب رسانده است.

یکی از کنوانسیون‌های مهم این سازمان، کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی محیط‌زیست ناشی از تردد کشتی‌ها (MARPOL) می‌باشد که مشتمل بر 6 ضمیمه است. در تاریخ ۳۱ دسامبر سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۳۶ کشور ( قریب به ۹۸ درصد کل کشتیرانی جهان) متعهد به انجام این مقاوله‌نامه شدند.
مطابق الزامات سازمان بین‌المللی دریانوردی تحت کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی محیط‌زیست ناشی از تردد کشتی‌ها (MARPOL)، از ابتدای ژانویۀ سال 2020 میلادی تمامی شناورهای در حال تردد در آب‌های بین‌المللی ملزم به استفاده از سوخت‌های دارای محتوای سولفور کمتر از 0.5 درصد بوده و رعایت نکردن این قانون موجب ممانعت از تردد کشتی‌ها در آب‌های بین‌المللی و جریمه و توقیف آنها در بنادر مختلف جهان می‌شود.
بر این اساس بسیاری از کشورهای جهان پیشاپیش مقررات فوق را تصویب و اجرایی کرده‌اند، به عنوان نمونه «تایوان» از ابتدای سال 2019 اجرای این قانون را آغاز کرده است.
قوانین مشابهی نیز از سال‌ها پیش به صورت منطقه‌ای در برخی از نواحی اروپا و کشور چین الزامی شده و به اجرا درآمده است، اما قانون جدید از اول ژانویۀ سال 2020 کل جهان را شامل می‌شود.
جمهوری اسلامی ایران نیز از تاریخ 2002/10/25 به این کنوانسیون ملحق گردیده و مطابق با مکانیزم موجود در این کنوانسیون، اصلاحات بعدی آن نیز (منوط به اعتراض نکردن به آن در موعد مقرر) در مقررات داخلی کشور لازم‌الاجر است.
از این قانون به عنوان پرچالش و پر هزینه‌ترین الزام جهانی در حوزۀ حمل‌ونقل دریایی یاد می‌شود.
یکی از چالش‌های اساسی در این رابطه، افزایش قیمت سوخت شناورها به واسطۀ اجرای این قانون است. در حال حاضر قیمت تقریبی خرید سوخت سنگین معمولی مورد مصرف کشتی‌های ناوگان 400 دلار آمریکا به ازای هر تن می‌باشد اما پیش‌بینی می‌شود با سررسید ضرب‌الاجل اجرای قانون در ابتدای سال 2020 و تغییرات بازار عرضه و تقاضا، قیمت سوخت کم‌سولفور مورد نیاز به 600 تا650 دلار آمریکا به ازای هر تن افزایش یابد.
احتمال می‌رود افزایش قیمت سوخت در سطح جهان (استفاده از سوخت کم‌سولفور)، افزایش کرایه‌‌های حمل‌ونقل و در نتیجه افزایش قیمت تمام شدۀ محصول، خصوصاً محصولات و کالاهای اساسی را به دنبال داشته باشد. علاوه بر افزایش هزینۀ سوخت، آماده‌سازی فنی کشتی‌ها جهت مصرف سوخت‌های جدید نیز پر هزینه بوده و از طرف دیگر دپوی سوخت‌های کم‌سولفور غیر پالایشگاهی، ممکن است مشکلات فنی زیادی را در موقع مصرف سوخت‌های مذکور بر روی کشتی‌ها به وجود آورد.
ناوگان ملی کشتیرانی کشور نیز به تبع شرایط جهانی از اجرای قانون سوخت کم‌سولفور متأثر خواهد شد. واقعیت این است که در صورت تولید نکردن سوخت کم‌سولفور استاندارد در کشور، بالغ بر 1.2 میلیارد دلار بابت خرید سوخت مورد نیاز ناوگان تجاری ملی به کشور تحمیل و سود حاصل از آن نصیب تولیدکنندگان خارجی می‌شود.
همچنین تأمین نکردن به موقع سوخت کم‌سولفور مورد نیاز ناوگان در داخل و خارج کشور می‌تواند موجب اختلال در حمل‌ونقل دریایی کشور شده و سبب از دست رفتن سهم ایران از حمل‌ونقل بین‌المللی گردد.
قابل پیش‌بینی است که مازوت و سوخت دریایی سنگین فعلی موجود و تولیدی در کشور به صورت کنونی پس از اجرایی شدن الزامات 2020، بخش زیادی از ارزش قیمتی فعلی و مشتریان خود را از دست خواهد داد. بنابراین با توجه به محدودیت تولید سوخت ساسی را به دنبال داشته باشد. علاوه بر افزایش هزینة سوخت، آماده‌سازی فنی کشتی‌ها جهت مصرف سوخت‌های جدید نیز پر هزینه بوده و از طرف دیگر دپوی سوخت‌های کم‌سولفور غیر پالایشگاهی، ممکن است مشکلات فنی زیادی را در موقع مصرف سوخت‌های مذکور بر روی کشتی‌ها به وجود آورد.
ناوگان ملی کشتیرانی کشور نیز به تبع شرایط جهانی از اجرای قانون سوخت کم‌سولفور متأثر خواهد شد. واقعیت این است که در صورت تولید نکردن سوخت کم‌سولفور استاندارد در کشور، بالغ بر 1.2 میلیارد دلار بابت خرید سوخت مورد نیاز ناوگان تجاری ملی به کشور تحمیل و سود حاصل از آن نصیب تولیدکنندگان خارجی می‌شود.
همچنین تأمین نکردن به موقع سوخت کم‌سولفور مورد نیاز ناوگان در داخل و خارج کشور می‌تواند موجب اختلال در حمل‌ونقل دریایی کشور شده و سبب از دست رفتن سهم ایران از حمل‌ونقل بین‌المللی گردد.
قابل پیش‌بینی است که مازوت و سوخت دریایی سنگین فعلی موجود و تولیدی در کشور به صورت کنونی پس از اجرایی شدن الزامات 2020، بخش زیادی از ارزش قیمتی فعلی و مشتریان خود را از دست خواهد داد. بنابراین با توجه به محدودیت تولید سوخت کم‌سولفور در جهان، به زودی این سوخت به کالایی استراتژیک در کشور تبدیل و تولید آن توجیه‌پذیرتر خواهد شد. تولید سوخت کم گوگرد و ارائة آن به کشتی های ورودی به بنادر ایران می‌تواند به عنوان یک منبع درآمدی با ارزش افزودة بالا برای کشور محسوب شود.
شایان ذکر است در جهان راهکارهایی از قبیل نصب اسکرابر، برای کاهش گوگرد سوخت مازوت و برخی راهکارهای دیگری در این ارتباط مدنظر قرار گرفته است، اما بررسی‌های کارشناسی نشان می‌دهد نصب تجهیزات مذکور به جهت ملاحظات فنی قابلیت اجرا بر روی بخش اعظمی از کشتی‌های ناوگان موجود را نداشته و در موارد معدودی که امکان اجرای آن در شرایط خاص میسر است، به سبب هزینه‌های کلان و زمان‌بر بودن و نیز سایر محدویت‌ها توجیه‌پذیر نمی‌باشد.
با روند کنونی و در صورت تولید نکردن سوخت کم‌سولفور در داخل کشور، کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران و شرکت ملی نفتکش ایران به عنوان دو بازوی اصلی کشور در حوزة حمل‌ونقل دریایی از تاریخ اول ژانویة سال 2020 ناچار به تهیة سوخت مورد نیاز ناوگان خود از مبادی و فروشندگان خارجی خواهند گردید.
با توجه به اینکه ناوگان کشتیرانی کشور سالانه حدود 1.5 میلیون تن سوخت مصرف می‌کند لازم است از هم‌اکنون و پیشاپیش جهت آماده‌سازی موتور و مخازن کشتی‌ها، روزانه به میزان حدود 5500 تن سوخت کم‌سولفور به کشتی‌های ناوگان دو مجموعه در داخل کشور تدارک شود در غیر این‌صورت هزینه‌های سنگین و معطلی طولانی متوجه آنها خواهد بود.
با عنایت به فرصت کم باقی‌مانده تا اجرایی شدن قانون جهانی محدودیت میزان سولفور سوخت مصرفی شناورها و در جهت حفظ صنعت استراتژیک کشتیرانی کشور، ایجاد مشاغل پایدار و ارزش‌آفرین و هم‌زمان با آن جلوگیری از خروج گستردة ارز از کشور، ضروری است اقدامات عاجل و تمهیدات مقتضی با اتخاذ راهبرد جامع و مؤثر در تأمین و تولید سوخت استاندارد مورد نیاز ناوگان ملی در داخل کشور فراهم شود و در صورت توفیق نیافتن در تولید سوخت کم‌سولفور کافی در کشور تا قبل از اجرای قانون 2020، به طور موقت (تا زمان تولید سوخت کافی در کشور)، خرید آن از مبادی معتبر خارجی، دپوی آن در بنادر جنوبی کشور و تدارک آن به کشتی‌های ناوگان در دستور کار قرار گیرد.

 

نظرات کاربران
نظر شما ؟
نام
 
آدرس صندوق الکترونیکی
   
نظرات کاربران